Αθουσάκης Αδάμ (1949-2008)

Αθουσάκης Αδάμ (1949-2008)

---

  Ιστορικός, Αρχαιολόγος, Διδάκτωρ Πανεπιστημίου

Πατρών, Ερευνητής, Συγγραφέας

 

Γεννήθηκε στη Βιάννο Ηρακλείου Κρήτης το 1949. Ήταν πτυχιούχος του Ιστορικού Αρχαιολογικού τμήματος της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και διδάκτορας Νεότερης Ιστορίας του Πανεπιστημίου Πατρών. Υπηρέτησε ως αρχαιολόγος στην Δ΄ Εφορεία Κλασικών Αρχαιοτήτων Ναυπλίου και ως φιλόλογος στη δημόσια Μέση Εκπαίδευση. Συνέβαλε στην ίδρυση των Γ.Α.Κ. – Αρχείων Ν. Κορινθίας, όπου ήταν Προϊστάμενος. Υπήρξε μέλος πολλών επιστημονικών και κοινωφελών σωματείων, Έφορος του Ιστορικού Λαογραφικού Μουσείου Κορίνθου και επί εικοσιπενταετία μέλος του Δ.Σ. του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Κορινθίων.

Ήταν συνεργάτης του American School of Classical Studies στο πρόγραμμα, Eastern Korinthia Archaeolgical Survey» του Οhio State University.

Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα εστιάζονταν στο χώρο της Νεότερης Ελληνικής Ιστορίας και ειδικότερα της τοπικής ιστορίας της Κορινθίας και της Αργολίδας. Είχε λάβει μέρος με ανακοινώσεις σε διεθνή, πανελλήνια και τοπικά συνέδρια. Άρθρα του έχουν δημοσιευθεί σε επιστημονικά περιοδικά. Αυτοτελές έργο του είναι: Η εκπαίδευση στην Αργολίδα, Κορινθία και Μεγαρίδα κατά την Καποδιστριακή Περίοδο (1828-1832), 2003.

Xόλτον Nτέιβιντ (David Holton)

Xόλτον Nτέιβιντ  (David Holton)

---

O Nτέιβιντ Xόλτον γεννήθηκε στο Nορθάμπτον της Αγγλίας το 1946 και σπούδασε κλασική, βυζαντινή και νεοελληνική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Αφού ολοκλήρωσε εκεί τη διδακτορική του διατριβή, συνέχισε τις σπουδές του στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και, στη συνέχεια, εργάστηκε ως ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ. Aπό το 1981 διδάσκει νεοελληνική γλώσσα και λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο του Kαίμπριτζ.

Έχει δημοσιεύσει τα βιβλία “Διήγησης του Aλεξάνδρου” (Θεσσαλονίκη 1974), “Erotokritos” (Mπρίστολ 1991), “Γραμματική της ελληνικής γλώσσας” (Aθήνα 1999 ― αγγλική έκδοση: Λονδίνο 1997), σε συνεργασία με τον Peter Mackridge και την Ειρήνη Φιλιππάκη – Warburton, και Tου κύκλου τα γυρίσματα. O Eρωτόκριτος σε ηλεκτρονική ανάλυση” (4 τόμοι, Αθήνα 1996-2000), σε συνεργασία με την Nτία Φιλιππίδου.

Επιμελήθηκε τον συλλογικό τόμο “Λογοτεχνία και κοινωνία στην Kρήτη της Αναγέννησης” (Hράκλειο 1997- αγγλική έκδοση 1991). Έχει δημοσιεύσει πολλά άρθρα για την πρώιμη, αναγεννησιακή και σύγχρονη νεοελληνική λογοτεχνία και εκδίδει το περιοδικό Kάμπος: Cambridge Papers in Modern Greek.

Αντωνίου Δαυίδ

Αντωνίου Δαυίδ

 

 Ο Δαυίδ Αντωνίου γεννήθηκε το 1940 στη Λίμνη Ευβοίας, όπου και ολοκλήρωσε την εγκύκλια εκπαίδευση του (δημοτικό-γυμνάσιο). Το 1958 εισήλθε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών ως υπότροφος και το 1964 έλαβε πτυχίο Φιλολογίας με βαθμό «Λίαν καλώς». Μετά τη στρατιωτική του θητεία (1964-1966) εισήλθε στη δημόσια υπηρεσία και υπηρέτησε ως φιλόλογος καθηγητής σε διάφορα σχολεία και θέσεις: Γυμνάσιο – Λύκειο Λουτρών Αιδηψού, 4° Λύκειο Αθηνών, 2° Μεταλυκειακό Προπαρασκευαστικό Κέντρο Αμπελοκήπων (διευθυντής), Κέντρο Εκπαιδευτικών Μελετών και Επιμόρφωσης (όπου εργάστηκε στην αναθεώρηση και συγγραφή κρατικών διδακτικών βιβλίων, στον τομέα των αναλυτικών προγραμμάτων, της επιμόρφωσης των καθηγητών και της σύνταξης εγκυκλίων και οδηγιών διδασκαλίας του μαθήματος των αρχαίων ελληνικών), ενώ για κάποιο διάστημα εθήτευσε και στην ιδιωτική εκπαίδευση (σχολική και φροντιστηριακή). Παράλληλα, ασχολήθηκε με τη συγγραφή βιβλίων και βοηθημάτων σχετικών με την Ελληνική και Λατινική Γραμματεία.

Από το 1988 και μέχρι τον Φεβρουάριο του 1995 (που συνταξιοδοτήθηκε) υπηρέτησε με απόσπαση στα Γενικά Αρχεία τού Κράτους (ΓΑΚ), όπου ασχολήθηκε με την ταξινόμηση του Αρχείου του Υπουργείου Παιδείας (από το 1833 και εξής). Επίσης, κατά την υπηρεσία του στα ΓΑΚ έλαβε μέρος — ως διδάσκων — σε διάφορα επιμορφωτικά σεμινάρια και εκπαιδευτικά προγράμματα κατάρτισης νέων και διαχείρισης αρχείων (π .χ. «Πρόγραμμα κατάρτισης στην έρευνα της ιστορίας του Νέου Ελληνισμού» του Κέντρου Νεοελληνικών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών [ Οκτώβριος  -Νοέμβριος 1991], «Πρόγραμμα Αρχείο» τού Ιδρύματος Γουλανδρή – Χορν [ Οκτώβριος - Νοέμβριος 1993], «Οργάνωση και διαχείριση αρχείων δημοσίων υπηρεσιών» του Ινστιτούτου Διαρκούς Επιμόρφωσης του Εθνικού Κέντρου Δημόσιας Διοίκησης [ Οκτώβριος 1993 ], Διαρκή Σεμινάρια του Ιστορικού Αρχείου Ελληνικής Νεολαίας τής Γενικής Γραμματείας Νέας Γενιάς [ Οκτώβριος - Δεκέμβριος 2004] κ.ά.).

Τον Μάιο του 2004 αναγορεύθηκε Επίτιμος Διδάκτωρ από το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων (Τμήμα Φιλοσοφίας, Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας).

Είναι μέλος πολλών επιστημονικών συλλόγων και εταιρειών: Εταιρεία Ευβοϊκών Σπουδών, Εταιρεία Μελέτης Νέου Ελληνισμού – Μνήμων, Ελληνική Εταιρεία Ιστορικών τής Εκπαίδευσης, Εταιρεία Λακωνικών Σπουδών κ.ά.

Η μέχρι σήμερα συγγραφική του «παραγωγή», τόσο η καθαρώς «φιλολογική» (1966-1984) όσο και η «ιστορική» (1985 και εξής), καταγράφεται στο βιβλίο, Δαυίδ Αντωνίου, «ΒΙΟ – ΕΡΓΟΓΡΑΦΙΑ 1966 – 2008», ενώ παράλληλα συνεχίζεται η ενασχόληση του με θέματα ιστορίας της νεοελληνικής εκπαίδευσης.

Ενδεικτικά έργα του: Τα Προγράμματα της Μέσης Εκπαίδευσης (1833-1929), τόμοι 3, Αθήνα 1987-1989 (έκδοση ΙΑΕΝ). Οι απαρχές του εκπαιδευτικού σχεδιασμού στο νεοελληνικό κράτος: Το σχέδιο της Επιτροπής του 1833, Αθήνα 1992. Νεόφυτος Νικητόπουλος (1795-1846): Πορεία ζωής ενός Δημητσανίτη δασκάλου ανάμεσα στην ελπίδα και την πραγματικότητα, Αθήνα 1998.

 

 

Καρούζου-Παπασπυρίδη Σέμνη

Καρούζου-Παπασπυρίδη Σέμνη

 

Η Σέμνη Καρούζου (1889 – 8 Δεκεμβρίου 1994) ήταν αρχαιολόγος. Γεννήθηκε στην Τρίπολη. Ονομαζόταν Πολυσέμνη Παπασπυρίδη και ήταν παντρεμένη με τον αρχαιολόγο και ακαδημαϊκό Χρήστο Καρούζο (1900-1967). Ήταν η πρώτη γυναίκα έφορος αγγείων του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου. Το 1964 ολοκλήρωσε μαζί με τον σύζυγό της το έργο επανέκθεσης των αρχαίων στο μουσείο. Έχει συγγράψει οδηγούς για το Εθνικό Μουσείο και άλλα έργα. Υπήρξε αντιπρόεδρος (1975-1977) της “Εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας”. Πέθανε σε ηλικία 105 ετών.

Έργα

• National Museum : Illustrated Guide to the Museum, Εκδοτική Αθηνών, 2000,ISBN: 960-213-004-0
• Εθνικό Μουσείο : Γενικός οδηγός, Εκδοτική Αθηνών, 1999, ISBN: 960-213-084-9.
• Museo Nazionale : Guida illustrata del museo, Εκδοτική Αθηνών, 1996, ISBN: 960-213-087-3
• Περίπατοι στην Ιταλία, εκδ. Ερμής, 1983.
• Το Ναύπλιο, εκδ. Εμπορική Τράπεζα της Ελλάδος, 1979.
• Αγγεία του αναγορούντος (1963)

 

Πηγές

 

 

• Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό (τομ. 4, σ. 320), Εκδοτική Αθηνών, Αθήνα, 1983-1988
• Ινστιτούτο Νεοελληνικών Ερευνών / ΕΙΕ

 

Καββαδίας Παναγής (1850-1928)

Καββαδίας Παναγής (1850-1928)

 

 

Ο Παναγής Καββαδίας γεννήθηκε στην Κεφαλλονιά το 1850. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, και μετά στο Βερολίνο, το Μόναχο και το Παρίσι. Το 1881 άρχισε ανασκαφές στην Επίδαυρο, αποτέλεσμα των οποίων ήταν ευρήματα ανεκτίμητης αξίας. Το 1885, οπότε και έγινε γενικός έφορος αρχαιοτήτων, άρχισε ανασκαφές στην Ακρόπολη και τα ευρήματά του εκτέθηκαν στο Μουσείο Ακροπόλεως που ίδρυσε ο ίδιος.

 

Μερίμνησε για τη δημιουργία μουσείων ανά την Ελλάδα, για την οργάνωση του Αρχαιολογικού Μουσείου και την ίδρυση του “Αρχαιολογικού δελτίου”.  

Το 1904 έγινε καθηγητής της Ιστορίας της Αρχαίας Τέχνης στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και το 1924 εξελέγη ακαδημαϊκός. Πέθανε το 1928.

 

Έργα του:

 

“Το θέατρο της Επιδαύρου” (1881), “Ιστορία ελληνικής καλλιτεχνίας” (1884), “Γλυπτά του Εθνικού Μουσείου” (1892), “Προϊστορική αρχαιολογία”, (1909), “Ιστορία της ελληνικής τέχνης” (1916-1924) κ.ά.

Σταθόγιαννης Πάνος

Σταθόγιαννης Πάνος

 

Ο  Πάνος Σταθόγιαννης γεννήθηκε στα Λευκάκια Ναυπλίου το 1959.

Σπούδασε δημοσιογραφία και έκανε μεταπτυχιακά πάνω σε ζητήματα Κοινωνιολογίας της Μαζικής Επικοινωνίας. Έγραψε ποιήματα, νουβέλες, μυθιστορήματα, σενάρια και στίχους για τραγούδια. Μετέφρασε Σλάβους – κυρίως – συγγραφείς. Πεζά και ποιητικά κείμενά του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.

 

 

Βιβλιογραφία

 

 

• Αφήστε λίγο γλυκό και για μας, κύριε Κάφκα
• Η κιβωτός με τις πρόθυμες γυναίκες
• Ο ωραίος Έλληνας
• Η εποχή της αλεπούς
• Ιδανικός καιρός γι αγάπες και ψέματα
• Το μοβ γοητεύει τα σαλιγκάρια
• Ιδανικός καιρός γι’ αγάπες και ψέμματα

 

Παπαμιχαλόπουλος Βασίλης

Παπαμιχαλόπουλος Βασίλης

 

Ο Βασίλης Παπαμιχαλόπουλος γεννήθηκε στα Λεχαινά της Ηλείας το 1958. Το 1976 τέλειωσε το 6/τάξιο Γυμνάσιο Αγ. Αναργύρων Αττικής. Το 1977-79 φοίτησε στην Ανωτ. Σχολή Πλοιάρχων Εμπορικού Ναυτικού Κύμης και κατόπιν εργάστηκε ως Γ’ Πλοίαρχος.

 Επίσης έχει τελειώσει την Σχολή Οικονομίας και Διοίκησης Τ.Ε.Ι Πειραιώς, την  Παιδαγωγική Ακαδημία Λαμίας και το Παιδαγωγικό τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Αθηνών.

 Στο Μαράσλειο Διδασκαλείο ειδικεύτηκε στην Ειδική Αγωγή.

 Ζει στο Ναύπλιο από το 1983 και σήμερα εργάζεται στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση Αργολίδας στην Ειδική Αγωγή.

 

Έχει δημοσιεύσει:

 

«AMPIMO PECTORE» Ποιητική Συλλογή.

«Γωνία Διοπτεύσεως» Ποιητική Συλλογή.

«Ένα χωριό γράφει την Ιστορία του»- Κατσίγκρι  - Αγ. Αδριανός.

(Τοπική Ιστορία – Λαογραφία)

«Ίσα που προλαβαίνεις ν’ αγαπήσεις» Παιδαγωγικό Μυθιστόρημα (υπό έκδοση).

Παπαδόπουλος Αλέκος

Παπαδόπουλος Αλέκος

Αλέκος Παπαδόπουλος

Ο Αλέκος Παπαδόπουλος γεννήθηκε στο Γηρομέρι Θεσπρωτίας το 1949. Είναι δικηγόρος.

Από το 1989 ως σήμερα εκλέγεται συνεχώς βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ, αρχικά στο νομό Θεσπρωτίας και από το 2004 στη Β’ Περιφέρεια Αθηνών.

Τον Οκτώβριο του 1993 ορκίστηκε Υφυπουργός Οικονομικών και από τον Φεβρουάριο του 1994 έγινε Υπουργός Οικονομικών. Δείχνοντας σταθερή προσήλωση στην προώθηση των απαραίτητων για την είσοδο της χώρας μας στην ΟΝΕ διαρθρωτικών αλλαγών και μεταρρυθμίσεων, συνέδεσε τη θητεία του με την επίτευξη της μακροοικονομικής σταθερότητας και την προώθηση της πραγματικής σύγκλισης της χώρας στα νέα ευρωπαϊκά δεδομένα.

Από τον Σεπτέμβριο του 1996 ως το Φεβρουάριο του 1999 διετέλεσε Υπουργός Εσωτερικών, Δημόσιας  Διοίκησης & Αποκέντρωσης, προωθώντας μεταξύ άλλων το πρόγραμμα διοικητικής αναδιάρθρωσης της χώρας «Καποδίστριας», συγκροτώντας τις 13 Περιφέρειες της χώρας ως αυτόνομες διοικητικές οντότητες και δημιουργώντας θεσμούς όπως ο Συνήγορος του Πολίτη και το Σώμα Επιθεωρητών Δημόσιας Διοίκησης.

Τον Απρίλιο του 2000 ορκίζεται Υπουργός Υγείας και Πρόνοιας και παραμένει έως τον Ιούνιο του 2002. Με σκοπό την ανασυγκρότηση του Εθνικού Συστήματος Υγείας, καταθέτει το μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα  «Υγεία για τον Πολίτη».

Ο Αλέκος Παπαδόπουλος έχει να επιδείξει έντονη κοινωνική και πολιτική παρουσία και δραστηριότητα: Έχει διατελέσει Πρόεδρος της Ελληνικής Τηλεόρασης (ΕΤ-2) και Πρόεδρος του «Άρματος Θέσπιδος». Επίσης      υπήρξε Γενικός Γραμματέας του Εθνικού Θεάτρου και πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Αργυρούπολης. Διατέλεσε μέλος της   Διακομματικής Επιτροπής για την Ορθοδοξία, μέλος του τομέα Διεθνών Σχέσεων του ΠΑΣΟΚ και μέλος της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης της    ΔΑΣΕ.

Είναι συγγραφέας των Βιβλίων «Άπειρος χώρα: Ο Αλβανικός εθνικισμός και ο οικουμενικός Ελληνισμός» (Εκδόσεις Λιβάνη, 1992) και «Τα βήματα του Έστερναχ. Η Ελλάδα μετά το 2010» (Εστία, 2008).

Είναι παντρεμένος με την Λίλιαν Χατζοπούλου και έχουν ένα γιο και μια κόρη.

 

 

Καραβάνου Άννα – Schoelter

 

Καραβάνου Άννα – Schoelter

 

Η Άννα Καραβάνου – Schoelter γεννήθηκε στις 8 Ιανουαρίου 1964 στην Αθήνα, όπου και μεγάλωσε μέχρι τα τέσσερά της χρόνια. Στη συνέχεια έφυγε για τη Γερμανία, όπου ήδη ζούσαν οι γονείς της. Στο Μόναχο έζησε μέχρι που τελείωσε το δημοτικό. Επιστρέφοντας στην Αθήνα φοίτησε στο Γυμνάσιο και το Λύκειο της Γερμανική Σχολής Αθηνών στον Παράδεισο Αμαρουσίου. Μετά την αποφοίτησή της σπούδασε γερμανική φιλολογία στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Το 1985 πήγε στην Αυστρία όπου και έκανε το διδακτορικό της στο πανεπιστήμιο της Klagenfurt. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα εγκαταστάθηκε στο Ναύπλιο. Από το 1988 διατηρεί εκεί φροντιστήριο γερμανικών. Η ιστορία υπήρξε πάντοτε ένα από τα ενδιαφέροντά της. Το 2008 κυκλοφόρησε το ιστορικό της μυθιστόρημα, « Η κατάρα του πρίγκιπα ». 

Ηλία Ξεν. Ζωή

Ηλία Ξεν. Ζωή

 

Γεννήθηκε στην Αθήνα. Φοίτησε στα: 3ο Δημο­τικό, 9ο Γυμνάσιο και 3ο Λύκειο Αιγάλεω. Είναι πτυχιούχος του Παιδαγωγικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Αθηνών, υπηρετεί στη Δημόσια Εκπαίδευση και ασχολείται με εκπαιδευτικές, ιστορικές μελέτες και έρευνες. Είναι κάτοχος πτυχίου πιάνου του Εθνικού Ωδείου Αθηνών.

 

Αρίστευσε στις μέχρι τώρα σπουδές της και συνεχίζει τη μουσική της Παιδεία. Σε συνεργασία με τον πατέρα της Ηλία Ξενοφώντα, κυκλοφορεί το βιβλίο της, « Ο τέως Δήμος Κλεωνών Κορινθίας 19^ος – 20^ος αιώνας», Αθήνα 2003.